PGNiG wystąpiło do Urzędu Regulacji Energetyki o zgodę na podniesienie od stycznia cen gazu. Według Rzeczpospolitej, firma wnioskuje o rekordową w historii podwyżkę, wynosząca aż 20%. Zgoda urzędu na tak duży jednorazowy wzrost cen wydaje się mało prawdopodobna, eksperci sprawdzili jednak, o ile zwiększyłyby się koszty użytkowania mieszkań, gdyby gaz faktycznie zdrożał o 20%.

Nawet jeśli URE nie zaakceptuje takiej podwyżki już od stycznia, może być ona rozłożona na kilka kolejnych kwartałów przyszłego roku.

Opłaty stałe i zmienne

Opłata za gaz to suma czterech wartości – ceny samego paliwa gazowego, opłaty abonamentowej oraz opłat przesyłowych (część stała i część zmienna). W zależności od wielkości rocznego zużycia gazu, konsumenci mogą zostać przypisani do jednej z dwóch grup taryfowych.

Pierwsza z nich zakłada niską opłatę abonamentową i wyższą cenę metra sześciennego gazu. Jest ona kierowana do tych, którzy wykorzystują gaz tylko do gotowania. Druga grupa taryf pozwala na płacenie niższej ceny za samo paliwo, kosztem znacznie wyższych opłat stałych. Dzięki niższemu kosztowi jednostki rozliczeniowej, opłaca się wybrać ją klientom, zużywającym znacznie większe ilości gazu, więc korzystają z niej przede wszystkim właściciele domów jednorodzinnych, ogrzewanych gazem.

Ze względu na to, że ciężko jest mówić o „przeciętnym” poziomie zużycia gazu, eksperci prezentują dwa przykłady – mieszkania, w którym gaz służy wyłącznie do gotowania i domu, ogrzewanego za pomocą tego paliwa.

Dowiedz się także: Kiedy przeznaczyć nadmiar gotówki na spłatę kredytu hipotecznego?