Według corocznego raportu przygotowywanego przez Komisję Nadzoru Finansowego, w programie umożliwiającym dodatkowe oszczędzanie na czas emerytury - IKE - uczestniczyło jedynie 5% społeczeństwa (stan na koniec pierwszego półrocza 2009 roku). Fakt, że od roku 2006 dynamika otwieranych Indywidualnych Kont Emerytalnych wyraźnie się zmniejsza, również nie napawa optymizmem. Maleje też ogólna liczba kont indywidualnych (z 915 492 IKE w grudniu 2007 roku do 853 832 IKE na koniec 2008 roku). W świetle tych danych bardzo słabo wypada grupa najmłodszych Polaków. Nie licząc osób w wieku powyżej 60 lat, osoby do 30 roku życia są najskromniej reprezentowane wśród założycieli IKE. Na 31 grudnia 2008 roku tylko jedna osoba na 10 miała poniżej 30 lat. Nic nie wskazuje na to, by w 2009 roku sytuacja zmieniła się na lepsze.

Tymczasem Indywidualne Konto Emerytalne dla 20- czy 30-latka to najbardziej korzystny sposób oszczędzania na emeryturę spośród dostępnych na rynku rozwiązań. Wbrew potocznej opinii, założenie takiego konta nie wiąże się z dużymi wyrzeczeniami, a jego prowadzenie nie jest obciążone dodatkowymi kosztami. W rzeczywistości można je traktować podobnie jak konto osobiste lub lokatę, z której w razie nagłej nieprzewidzianej potrzeby można wypłacić zgromadzone oszczędności. W określonych przypadkach możemy zawiesić wpłaty lub przenieść środki z IKE na inny rachunek. Ustawodawca przewidział także możliwość jego likwidacji. Jeśli jednak uda się utrzymać swoje IKE zgodnie z jego przeznaczeniem i zasadami, zyski z IKE są zabezpieczone przed podatkiem od dochodów kapitałowych, czyli tzw. podatkiem Belki. Jest to istotne, gdyż przy wysokości 19% w przeciągu kilkudziesięcioletniej historii wpłacania środków na IKE, podatek może nam dać dodatkowe oszczędności w wysokości kilkudziesięciu, a nawet kilkuset tysięcy złotych. Warunkiem jest oczywiście nielikwidowanie konta przed rozpoczęciem wieku emerytalnego (55 lub 60 lat).